Ik kwam op manege bakker en ik zag je staan, met je mooie ogen en je mooie manen. Je was prachtig. Gelijk was je mijn lievelingspaard en dat ben je altijd gebleven en nu nog steeds! Ookal ben je er niet meer, je blijft vooraltijd in mijn hart, en ik zal je nooit vergeten. Op jou was mijn 1e rijden bij manege bakker. En ook de eerste keer naar het strand was op jou, ik vond jou een superpony! Ik heb supervaak op jou gereden en ik wou nog vaak op je rijden, maar helaas kan dat nu niet meer. Toen ik jou niet meer in je box zag staan, dacht ik oh nee, het zal toch niet waar zijn. Ik zocht de hele manege rond met tranen in mijn ogen. Maar het was echt zo, je was weg. Later besefte ik pas dat je nooit meer terugkwam. Ik heb nieteens afscheid van je kunnen nemen. Toen ik thuis kwam van de manege, heb ik alleen maar gehuild. Niks kunnen eten en drinken. Alleen maar op me kamer, naar foto's van jou kijken. Ik ga je zo erg missen, dat doe ik nu al! Ik houd superveel van jou en dat mag je nooit vergeten! Marnix, voor mij blijf je altijd nummer 1. xx
@
xxx-horse-lovers-xxx